ΕΠΑΡΧΙΑ

Έχουμε γυναίκα μας την Πλήξη
και μαιτρέσα την Ανία.
Περιφέρουμε εδώ κάτω
τα σαρκία μας,
παρασταίνοντας τους ζωντανούς.
Το πρωί
κατεβαίνουμε για ψώνια
και τη νύχτα-
δυό φορές την εβδομάδα-
ταχτοποιούμε-
με εφσυνειδησία δημοσίων υπαλλήλων-
τα συζυγικά μας καθήκοντα.
Παίζουμε τάβλι στο καφενείο
και αντιχαιρετιόμαστε στο σουλάτσο
με σοβαρή αξιοπρέπεια,
ενώ, στο βάθος,
σιχαίνεται ο ένας τον άλλο!

……

Αφτά είχα να σας πω.
Αφτά και άλα
που
σας αφήνω να τα φανταστείτε!

 

Α! και κάτι άλο:
Να μην ξεχάσω να σας μιλήσω και για το Θάνατο.
Αφτόν
τον αντιμετωπίζουμε με ψυχραιμία-
μπορεί και με χαρά-
πρώτο:
γιατί και εδώ που ζούμε
είναι θάνατος θανάτων.
δέφτερο:
γιατί εκεί που θα μας πάει
ο Κύριος της νύχτας,
θα είναι-
δε γίνεται!-
καλίτερα από δω.
Σίγουρα!